శ్రద్ధావాన్ లభతే జ్ఞానం

శ్రద్ధావాన్ లభతే జ్ఞానం తత్పర స్సంయతేంద్రియః। జ్ఞానం లబ్ధ్వా పరాం శాంతి మచిరేణాధి గచ్ఛతి॥39॥4॥ శ్రీమద్భగవద్గీత..।।జ్ఞాన యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడి బుర్రలోకి తను చెప్పేది బాగా నిక్షిప్తం కావాలని పదే పదే చెబుతున్నాడు.అర్జునా!సఖా!నేను నీకు ఏమి చెప్పాను?ముందర ఇంద్రియాలను నిగ్రహించుకోవాలి అనే కదా!ఆ తరువాత ఏకాగ్ర చిత్తం సాధించాలి.అది ఎట్లా అంటావా?శ్రద్ధ,సహనాలతో ఏకగ్ర సాథన చేయవచ్చు.అంటే మనసు పట్టు తప్పకూడదు.ఒకే విషయం పైన దృష్టి పెట్టి,దానిని కైవశం చేసుకోవాలి.అలా చేసేవాడు జ్ఞానాన్ని పొందగలుగుతాడు.జ్ఞానాన్ని పొందిన కొద్ది కాలంలోనే మోక్షాన్నీ పొందగలుగుతాడు.ఎందుకంటే ఇవన్నీ ఒకదానితో ఇంకొకటి ముడిబడి ఉంటాయి.ఒక ముడి విప్పగలిగితే,ఇంకో ముడి సులభంగా విప్పవచ్చు.మొదలు పెట్టక ముందే గందరగోళంగా,మొదలు,కొస అర్థం కావడం లేదు అనిపిస్తుంది.అంటే నీకు ఏమనిపిస్తుంది?సహనము,దీక్ష,పట్టుదల,జిజ్ఞాస ఉంటే ఏమైనా సాథించ వచ్చు అనే కదా!

న హి జ్ఞానేన సదృశం

న హి జ్ఞానేన సదృశం పవిత్ర మిహ విద్యతే। తత్స్వయం యోగ సంసిద్ధః కాలేనాత్మని విందతి॥38॥4॥ శ్రీమద్భగవద్గీత..।జ్ఞాన యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఖచ్ఛితంగా చెబుతున్నాడు.అర్జునా!హే పార్థా!నువ్వు ఎక్కడెక్కడన్నా తిరుగు.ఏ ఏ సిద్ధాంతాలు అన్నా ముందర పెట్టు.కానీ చివరకు మిగిలే జవాబు ఒక్కటే!అదే జ్ఞానము!జ్ఞానాన్ని మించినది,శక్తివంతమయినది,బలమయినది ఈ సృష్టిలో ఇంక వేరే ఏమీ లేదు.కర్మ యోగ సిద్ధిని పొందాలి మనము ముందర.అది మన గుప్పిటలో ఉంటే కాలక్రమాన ఆ జ్ఞానమనేది మనకు మనకే తెలుస్తుంది.ఏ పుణ్య తీర్థాలకు పో అఖ్ఖర లేదు,ఏ పుణ్య నదులలో ముణగక్కర లేదు.

యథైధాంసి సమిద్ధోఽగ్ని

యథైధాంసి సమిద్ధోఽగ్ని ర్భస్మసా త్కురుతేఽర్జున। జ్ఞానాగ్ని స్సర్వకర్మాణి భస్మసా త్కురుతే తథా॥37॥4॥శ్రీమద్భగవద్గీత...జ్ఞాన యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఇంకా వివరిస్తున్నాడు.ఓ అర్జునా!హే పాండవ మథ్యమా!నీకు ఇంకా సులభంగా అర్థం అయ్యేటట్లు చెబుతాను.అగ్ని,అదే నిప్పు కట్టెలకంటుకుంటే ఏమవుతుంది?కట్టెలన్నీ కాలిపోతాయి కదా!ఒట్టి బూడిద మిగులుతుంది.అంతే కదా!ఇక్కడ కూడా అచ్ఛం అలాగే జరుగుతుంది.మనం చేసే కర్మలు,పాప కర్మలు అన్నీ కూడా జ్ఞానం అనే అగ్నిలో కాలి,భస్మం అయిపోతాయి.మనం స్వచ్ఛంగా బయటపడగలతాము.ఆ జ్ఞానాన్ని మనం వజ్రాయుథం లాగా మలుచుకుని జీవన సమరంలో విజయం పొంది,ముక్తి పొందగలము.

అపి చేదసి పాపేభ్య

అపి చేదసి పాపేభ్య స్సర్వేభ్య పాపకృత్తమః। సర్వం జ్ఞాన ప్లవేనైవ వృజినం సంతరిష్యసి॥36॥4॥ శ్రీమద్భగవద్గీత...జ్ఞాన యోగము.. శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి మర్మం అంతా అరటి పండు ఒలిచి నోట్లో పెట్టినంత సులభతరంగా చెబుతున్నాడు.అర్జునా!మనిషి అన్న తరువాత తప్పులూ,పాపాలూ,పాప కర్మలు చేయకుండా ఉండలేడు.అలా చేసే దానికి కారణాలు చాలా ఉండవచ్చు.అందులో అజ్ఞానం,అహంభావం ముఖ్యమయిన కారణాలు అయి ఉంటాయి.నేను నీకు ఇదే చెబుతున్నాను.నువ్వు ఎంత పాపాత్ముడవు అయినప్పటికీ జ్ఞానమనే తెప్ప సహాయం తీసుకోవాలి.అలా జ్ఞాన మార్గాన్ని ఎన్నుకుంటే ఆ పాప సాగరాన్ని అవలీలగా దాటగలవు.లేక పోతే ఎక్కడికక్కడ మోహం,కామం,క్రోథం,లోభం,మదము..ఇలా అన్ని దుర్గుణాలూ సుడి గుండాల లాగా మనల్ని ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసి,నిర్వీర్యులను చేస్తాయి.కాబట్టి వీటిని పటాపంచలు చేసే మంత్ర దండం,జ్ఞానము,మన చేతిలో ఉంచుకోవాలి.

యద్ జ్ఞాత్వా న పునర్మోహం

యద్ జ్ఞాత్వా న పునర్మోహం ఏవం యాస్యసి పాండవ। యేన భూతాన్య శేషేణ ద్రక్శ్య స్యాత్మ న్యథో మయి॥35॥4॥ శ్రీమద్భగవద్గీత...జ్ఞాన యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి జ్ఞాన సముపార్జన ఎంత లాభదాయకమో చెబుతున్నాడు.అర్జునా!హే పాండవా!నేను ఇదంతా నీకు అనవసరంగా చెప్పడం లేదు.ఒక మనిషి జ్ఞానం సంపాదించుకోవడం అనేది చాలా ముఖ్యమయిన విషయం.ఎందుకంటే జ్ఞానం ఉన్నవాడు మోహంలో పడడు.మోహం,లోభం,కామం...ఇలా తప్పుదారిలో నడవడు.నీవు నా లాగానే సమస్తాన్నీ నీలోనే చూసుకుంటావు.ఎందుకో చెప్పనా!మన ఆత్మ ఆ పరమాత్మలో భాగమే!అంటే నీవే దేవుడు,నీలోనే దేవుడు,నీ చుట్టూరా దేవుడు.అంటే అంతా అవినాభావ సంబంథం.అంతా ఒక్కటే!మనం గ్రహించాలి అంతే!

తద్విద్ధి ప్రణిపాతేన

తద్విద్ధి ప్రణిపాతేన పరిప్రశ్నేన సేవయా। ఉపదేక్ష్యంతి తే జ్ఞానం జ్ఞానిన స్తత్త్వ దర్శినః॥34॥4॥ శ్రీమద్భగవద్గీత...జ్ఞాన యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి అణకువ,జ్ఞాన సముపార్జనల గురించి చెబుతున్నాడు.అర్జునా!అంతా నాకే తెలుసు అనే అహంభావం ముందర వీడాలి మనం.జ్ఞానం అనేది ఆషామాషీగా రాదు.మనం అంటుంటాం కదా అన్నీ ఉన్న ఆకు అణిగి మణిగి ఉంటుంది,ఏమీ లేని ఆకు ఎగెరెగిరి పడుతుంది అని.అలానే ఇక్కడ కూడా.తాత్త్వికులు,జ్ఞానయోగులు ఎక్కడున్నారు,ఎలా ఉన్నారు అని కూడా తెలియదు.మనం ఏమో ఉప్పుకప్పురంబు పద్యం నోటికి రాగానే కన్నూ మిన్నూ గానకుండా ఉంటాము.మనమే పెద్ద విజ్ఞాన గని ,ఘనాపాటి అనుకుంటాము.కాబట్టి మొట్ట మొదట అహం వదిలేయాలి.తాత్త్వికులు,జ్ఞానులు దగ్గరకు వినయంగా వెళ్ళాలి.వాళ్ళను మంచిగా సేవించీ,ప్రార్థించీ,వారి మన్నన పొంది జ్ఞానం సంపాదించుకోవాలి.

శ్రేయాన్ ద్రవ్య మయాద్యజ్ఞాత్

శ్రేయాన్ ద్రవ్య మయాద్యజ్ఞాత్ జ్ఞానయజ్ఞః పరంతప। సర్వం కర్మాఖిలం పార్థ జ్ఞానే పరిసమాప్యతే॥33॥4॥ శ్రీమద్భగవద్గీత....జ్ఞాన యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత వివరిస్తున్నాడు.అర్జునా!ఓ పార్థా!యజ్ఞాలు ద్రవ్యపరమయినవి,జ్ఞానపరమయ్నవి ఉన్నాయి కదా!నేను చెబుతున్నాను విను.ఓ పరంతపా!ఎప్పుడూ ద్రవ్య యజ్ఞం కంటే జ్ఞాన యజ్ఞమే శ్రేష్టమయినది.ఎందుకంటావా?ఎందుకంటే అన్ని కర్మలు కూడా జ్ఞానమందే సమాప్తిపొందుతాయి.ప్రతి ప్రశ్నకూ ఒక పరిష్కారము ఉంటుంది.ఆ పరిష్కారానికి మార్గము చూపేదే జ్ఞానము.అంటే జ్ఞానము లేకపోతే ప్రశ్న ప్రశ్నగానే మిగిలిపోతుంది.లేక పోతే అసలు ప్రశ్నే పుట్టదు.మనలో సత్యం తెలుసుకోవాలనే పిపాస ఉంటేనే కదా ప్రశ్న మొదలయ్యేది.ప్రశ్న మదిలో మెదిలితేనే కదా పరిష్కారం కోసం తపన మొదలయ్యేది.ఆ అన్వేషణకు ముగింపు జ్ఞానోదయంతోనే కదా మనకు దక్కేది.కాబట్టి జ్ఞాన సముపార్జన చాలా ముఖ్యము.