కాంక్షంతః కర్మణాం సిద్ధిం

కాంక్షంతః కర్మణాం సిద్ధిం యజంత ఇహ దేవతాః। క్షిప్రం హి మానుషే లోకే సిద్ధి ర్భవతి కర్మజా॥12॥4॥ శ్రీమద్భగవద్గీత...జ్ఞాన యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఈ విథంగా వివరణ ఇస్తున్నాడు.అర్జునా!ఓ భారతా!కర్మ ఫల సిద్థికోసరం చాలా మంది దేవతారాథనలు చేస్తున్నారు.మనం చేసే పనులకు ఫలితం త్వరగా దక్కుతుంది.నీకు తెలుసా?కర్మలు త్వరగా సిద్థించడమవేది ఈ మానవలోకంలోనే సాథ్యమవుతుంది.భౌతిక పరమయిన కోర్కెలు తీర్చుకునేదానికి మానవులు చిన్న చిన్న దేవతలను పూజిస్తూ ఉంటారు.

యే యథా మాం ప్రపద్యంతే

యే యథా మాం ప్రపద్యన్తే తాం స్తథైవ భజామ్యహమ్। మమ వర్త్మాను వర్తంతే మనుష్యాః పార్థ సర్వశః॥11॥4॥ శ్రీమద్భగవద్గీత...జ్ఞాన యోగము..। శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఇలా వివరిస్తున్నాడు.అర్జునా!నీకు తెలుసు కదా,ఎంత చెట్టుకు అంత గాలి అని.దానినే పిండి కొద్దీ రొట్టె అని కూడా అంటుంటాము కదా!ఇక్కడ కూడా అచ్ఛం అదే పరిస్థితి.ఎవరు ఏ విథంగా,ఎంతగా నన్ను సేవిస్తారో,ఆ పరిమాణం,ఆ పద్థతిలోనే నా అనుగ్రహం కూడా ఉంటుంది.కొండంత దేవుడికి కొండంత పత్రితో పూజ చేయలేము కదా అని నీవనొచ్చు.కానీ నీ దృష్టిలో,నీ సత్తాలో నీవెంతవరకూ చేయగలతావు అనే లెఖ్ఖలు ఉంటాయి కదా!పార్థా!ఒకటి మటుకు నిజం!మానవులు అన్ని విథాలా నా మార్గాన్నే అనుసరిస్తారు,అనుసరిస్తున్నారు.ఒకరు ముందు,ఇంకొకరు తరువాత!ఒకరు కొంచెం,ఇంకొకరు ఇంకొంచెం ఎక్కువగా.అంతే!ముక్తి కావాలనుకునేవారికి ముక్తి,భుక్తి కావాలనుకునేవారికి భుక్తి చూపుతాను.భౌతికమయిన సుఖాలు కావాలంటే భోగాలు,ఆధ్యాత్మికంగా కావాలంటే కైవల్యం ప్రసాదిస్తాను.

వీతరాగ భయక్రోథాః

వీతరాగ భయక్రోథాః మన్మయా మా ముపాశ్రితాః। బహవో జ్ఞానతపసా పూతా మద్భావ మాగతాః॥10॥4॥ శ్రీమద్భగవద్గీత...జ్ఞాన యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి మెల్లగా,వివరంగా చెబుతున్నాడు.అర్జునా!కిరీటీ!ఇందాకే చెప్పాను కదా ముక్తి పొందాలంటే నన్ను గుర్తించాలి,నన్ను నమ్మాలి,నన్ను ఆశ్రయించాలి అని.ముందర రాగ ద్వేషాలను,మద మాత్సర్యాలను,క్రోథ భయాలను విడిచి పెట్టాలి.మనం అన్నం తినాలంటే అట్లనే చేతులు పెట్టి,తినము కదా!ముందర కాళ్ళూ,చేతులు కడుక్కుంటాము.శుభ్రమయిన ప్రదేశంలో కూర్చుంటాము.తినే అన్నము,సాదకాలు గరిటెలతో పెట్టుకుంటాము.వెనక తినేవాళ్ళుంచారు కదా!కాబట్టి చేతులు పెట్టి వేసుకోము.ఇక్కడ కూడా అంతే.మనిషి తనకు తాను మానసికంగా తయారు కావాలి.తరువాత నన్ను ఆశ్రయించాలి.నన్నే ధ్యానించాలి.అప్పుడు అతను తపఃపునీతుడు అయి నన్ను,నా భావాన్నీ పొందుతాడు.ఏదీ సులభంగా దొరకదు.నిష్ట,నియమాలు పాటిస్తేనే దక్కేది.

జన్మ కర్మ చ మే దివ్యం

జన్మ కర్మ చ మే దివ్యం ఏవం యో వేత్తి తత్త్వతః। త్యక్త్వా దేహం పునర్జన్మనైతి మామేతి సోఽర్జున॥9॥5॥ శ్రీమద్భగవద్గీత...జ్ఞాన యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి మోక్షానికి సులభమయిన మార్గం చెప్పకనే చెబుతున్నాడు.అర్జునా!సఖా!నేను ఈ సృష్టి ఉన్నంత కాలమూ మంచిని పరిరక్షిస్తూ ఉంటాను.చెడు ఎక్కడ,ఏమూలన దాగి ఉన్నా పట్టి,చీల్చి,చెండాడుతుంటాను.నా జన్మ,నా చేష్టలు,నా ఇష్టాయిష్టాలు తత్త్వ దృష్టితో తెలుసుకోగలగాలి.భౌతిక పరంగానే కాకుండా,విశ్లేషణాత్మకంగా తత్త్వ దృష్టితో తెలుసుకోవాలి.అలా చేయగలిగినప్పుడే మానవుడికి మరు జన్మ అంటూ ఉండదు.నేరుగా నన్నే పొందుతాడు.నన్ను పొందడం అంటే కైవల్యం సాథించినట్లే కదా!మోక్షానికి మూడు సూత్రాలు ఇవే!నన్ను తెలుసుకో,నన్ను నమ్ము,నన్ను ఆశ్రయించు.నాలో ఐక్యం చెందుతావు.

పరిత్రాణాయ సాథూనాం

పరిత్రాణాయ సాథూనాం వినాశాయ చ దుష్కృతామ్। ధర్మ సంస్థాపనార్థాయ సంభవామి యుగే యుగే॥8॥4॥ శ్రీమద్భగవద్గీత..।జ్ఞాన యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి వివరంగా చెబుతున్నాడు.అర్జునా!మామూలుగా ఇంటి పెద్ద ఎలాగుంటాడు?ఇంట్లో వాళ్ళందరికీ తలలో నాలుక లాగుంటాడు.అందరికీ మంచిగా ఉండమని చెబుతుంటాడు.ఎవరైనా తోక ఆడిస్తున్నట్లు తెలిస్తే ముందర భయం పెడతాడు.అయినా వినకపోతే తాట తీసి,ఉతికి ఆరేస్తాడు.నేనూ అంతే!ఈ సృష్టికి మొత్తం నేనే తల్లినీ,తండ్రినీ,గురువునీ!మరి నేను ఇంకెలా ఉండాలో చెప్పు?మంచి వాళ్ళను రక్షిస్తూ ఉంటాను.దుష్టులను శిక్షిస్తూ ఉంటాను.ధర్మ సంస్థాపన నా ధ్యేయము.దానికి ఎవరు అడ్డు వచ్చినా క్షమించను.తాత్సారము చేయను.కాబట్టి ఈ బృహత్ కార్యక్రమాల కోసరము ప్రతి యుగములోనూ నేను అవతరిస్తూనే ఉంటాను.

యదా యదా హి ధర్మస్య

యదా యదా హి ధర్మస్య గ్లాని ర్భవతి భారత। అభ్యుత్థాన మధర్మస్య తదాఽఽత్మానం సృజామ్యహమ్॥7॥4॥ శ్రీమద్భగవద్గీత...జ్ఞాన యోగము... శ్రీకృష్ణుడికి నమ్మకం కుదిరింది అర్జునుడి పైన.తను చెప్పేది అర్థం చేసుకోగలడని,తన మాటలు నమ్ముతున్నాడని.అందుకని చిన్న చిన్నగా లోతుగా చెబుతున్నాడు.అర్జునా!మిత్రమా!నాకు నేనే సృష్టించుకుని,జన్మలు ఎత్తుతూ ఉంటాను అని ఇప్పుడే చెప్పాను కదా!ఎందుకనుకుంటున్నావు?ఓ భరత శ్రేష్ఠా!అధర్మం పెరిగిన ప్రతిసారీ ధర్మం కుంటుపడుతుంది.కృంగిపోతుంది.కృంగిపోయిన ధర్మాన్ని పైకి లేపి,నిలబెట్టాలి కదా!అది ఆషామాషీ వ్యవహారం కాదు కదా!అధర్మం పెచ్చుమీరి,పేట్రేగి పోయే తరుణం వచ్చినప్పుడల్లా నన్ను నేను సృష్టించుకుంటాను.ఇదంతా లోక కళ్యాణం కోసం చేస్తుంటాను.ఎందుకంటే మంచి ఎప్పుడూ మసిబారకూడదు.అధర్మాన్ని పెంచి పోషించేవారిని అణగద్రొక్కాలి.

అజోఽపి సన్నవ్యయాత్మా

అజోఽపి సన్నవ్యయాత్మా భూతానా మీశ్వరోపి సన్। ప్రకృతిం స్వా మధిష్ఠాయ సంభవా మ్యాత్మమాయయా॥6॥4॥శ్రీమద్భగవద్గీత...జ్ఞాన యోగము.. శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి అసలు రహస్యం చెబుతున్నాడు.అర్జునా!నీ అనుమానంలో తప్పులేదు.నిజానికి సరిగ్గా అడిగావు.నిజం చెప్పాలంటే నాకు చావు పుట్టుకలు లేవు.నేను జనన మరణాలకు అతీతుడిని.సమస్త జీవ కోటికి ప్రభువును. అయినా కూడా స్వకీయ ప్రకృతిని ఆశ్రయించి నా మాయతో నాకు నేను జన్మిస్తుంటాను.స్వకీయ అంటే నాకే సొంతము అని అర్థము.