జ్ఞానం తేఽహం సవిజ్ఞానం

జ్ఞానం తేఽహం సవిజ్ఞాన మిదం వక్ష్యా మ్య శేషతః। యజ్ఞాత్వా నేహ భూయోఽన్యత్ జ్ఞాతవ్య మవశిష్యతే॥2॥7॥ శ్రీమద్భగవద్గీత...విజ్ఞాన యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి భరోసా ఇస్తున్నాడు.దేనికి?అత్యుత్తమమయిన జ్ఞానము బోథిస్తాను అని.అంతకంటే ఇంకేమి కావాలి,ఎవరికైనా? అర్జునా!హే పార్థా!సంశయానికి తావు లేకుండా సంపూర్ణంగా నన్ను ఎలా తెలుసుకోవాలో చెబుతాను,అన్నాను కదా!ఆ మాట పైన నిలబడి ఉంటాను.అసలు ఏది తెలుసుకుంటే,ఇంక ఏమీ వేరే తెలుసుకోవాలసిన పని లేదో,ఆ జ్ఞానం నీకు ఉపదేశిస్తాను.అది కూడా ఆషామాషీగా చెప్పాను అంటే చెప్పాను లా కాదు.ఈ లోకములో ఉండే జ్ఞానము అంతా ఔపోసన పట్టినట్లు ఉండే అనుభవ పూర్వకమయిన జ్ఞానాన్ని నీకు ఉపదేశిస్తాను.

మయ్యా సక్త మనాః పార్థ

శ్రీమద్భగవద్గీత... సప్తమోఽధ్యాయః...విజ్ఞాన యోగః... శ్రీ భగవానువాచ... మయ్యా సక్త మనాః పార్థ యోగం యుంజన్మదాశ్రయః। అసంశయం సమగ్రం మాం యథా జ్ఞాస్యసి తచ్ఛృణు॥1॥ శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఇందాక చెప్పిన మాటే మళ్ళీ నొక్కి నొక్కి చెబుతున్నాడు.ఈ ప్రయత్నం అంతా తను చెప్పేది బుర్రలోకి గట్టిగా పాతుకు పోవాలనే!అర్జునా!ఓ పార్థా!ఇందాకటి మాటే మళ్ళీ నొక్కి వక్కాణిస్తున్నాను.నా యందే మనస్సు నిలుపు.నన్నే ఆశ్రయించు.యోగరతుడవు కా!అంటే యోగమును ప్రీతితో ఆశ్రయించి,దానిలోనే మునిగి తేలడము.ఇలా చేస్తే నువ్వే కాదు ఎవరైనా సరే సరి అయిన మార్గములోకి వచ్చినట్లు లెక్క.అలాంటివాడు నిశ్శంకగానూ,సంపూర్ణంగానూ నవ్ను ఎలా తెలుసుకోవాలో చెబుతాను విను.

యోగినామపి సర్వేషాం

యోగినా మరి సర్వేషాం మద్గతే నాంతరాత్మనా। శ్రద్ధావాన్ భజతే యో మాం స మే యుక్తతమే మతః॥47॥6॥ ఓం తత్సదితి శ్రీ మద్భగవద్గీతా సూపనిషత్సు బ్రహ్మ విద్యాయాం యోగశాస్త్రే శ్రీకృష్ణార్జున సంవాదే ఆత్మ సంయమ యోగో నామ షష్ఠోఽధ్యాయః... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఎలాంటి మానవుడు గొప్పవాడు అని చెప్పబడతాడో వివరిస్తున్నాడు.అర్జునా!ఓ మిత్రమా!నా యందే మనస్సు నిలుపు.శ్రద్ధతో నన్నే సేవించు.ఇది ఎందుకు చెబుతున్నానో తెలుసా?ఎందుకంటే అలా నన్నే శ్రద్ధగా సేవిస్తూ,మనసు నిండా నన్నే నింపుకునేవాడు యోగులందరిలోనూ గొప్పవాడు.ఈ విషయంలో అనుమానాలే అఖ్ఖరలేదు.నీవు నిస్సంశయంగా నమ్మవచ్చు. ఇట్లు ఉపనిషత్తులు,యోగశాస్త్రముగా పేరొందిన శ్రీ కృష్ణార్జున సంవాద రూపమయిన శ్రీమద్భగవద్గీతలో ఆత్మ సంయమ యోగము అను ఆరవ అధ్యాయము సమాప్తము...

తపస్వి భ్యోఽధికో యోగీ జ్ఞానిభ్యోఽపి

తపస్వి భ్యోఽధికో యోగీ జ్ఞానిభ్యోఽపి మతోఽధికః। కర్మిభ్య శ్చాధికో యోగీ తస్మాద్యోగీ భవార్జున॥46॥6॥ శ్రీమద్భగవద్గీత...।ఆత్మ సంయమ యోగము..... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఎలాంటి మానవుడు ఉత్తముడో వివరిస్తున్నాడు.అర్జునా!ఓ సఖా!కొంత మంది వేదోక్త కర్మలు అనుసరిస్తారు.ఇంకొందరు లోకములో ఉండే జ్ఞానాన్ని మొత్తమూ ఔపోసన పడతారు.ఇంకొక వర్గము ఘోరమయిన తపస్సులు చేస్తారు.వీళ్ళంతా ఒక ఎత్తు,యోగి ఇంకొక ఎత్తు.ఎందుకంటావా?యోగి అనేవాడు యోగ లేక ధ్యాన మార్గములో మనసును,శరీరాన్నీ తన అదుపులో ఉంచుకుంటాడు.నిస్స్వార్థంగా లోక హితము కోరుకుంటాడు. క్రమశిక్షణ,సమభావానికి పెద్ద పీట వేస్తాడు.కాబట్టి బావా!నీవు యోగివి కావాలి అని నా అభిలాష.ఎందుకంటే తాపసుల కన్నా,జ్ఞానుల కన్నా,వేదోక్తకర్మకుల కన్నా యోగియే సర్వ శ్రేష్టుడు.

ప్రయత్నా ద్యతమానస్తు

ప్రయత్నా ద్యతమానస్తు యోగీ సంశుద్ధ కిల్బిషః। అనేక జన్మ సంసిద్ధ స్తతో యాతి పరాం గతిమ్॥45॥శ్రీమద్భగవద్గీత....ఆత్మ సంయమ యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఏదీ తేలికగా దొరకదు అని చెబుతున్నాడు. అర్జునా!ఓ కిరీటీ!యోగాభ్యాసము,మోక్షప్రాప్తి...ఇలాంటివి అన్నీ ఆషామాషీ వ్యమహారాలు కాదు.చిటికె వేస్తే అయిపోయే దానికి.ఏళ్ళు పూళ్ళూ గడచిపోతాయి.చాలా సార్లు ఒక జన్న చాలదు.ఆ భక్తి పరాకాష్ఠ సాథించే దానికి ఎన్నో జన్మలు ఎత్త వలసి ఉంటుంది.అందుకే చెబుతున్నాను.మానవుడు ఇలా జన్మ పరంపరాభ్యాసము వలన పాప పుణ్య రహితుడు అవుతాడు.ఆ తరువాత కైవల్యం చవిచూస్తాడు.పూర్వము నుండీ వచ్చే ఆచార వ్యవహారాలు త్రోసిపుచ్చకుండా తరువాత తరానికి మనము సరిగ్గా అంద జేస్తూ ఉండాలి.అప్పుడు సంప్రదాయాలు భ్రష్టు పట్టకుండా కొనసాగుతాయి.ఆ దారిలో పోవాలనుకునేవాళ్ళు సులభంగా ఆకళింపు చేసుకుని,ముందరకు పోతారు.అనుకున్నది సాథిస్తారు.

పూర్వాభ్యాసేన తేనైవ

పూర్వాభ్యాసేన తేనైవ హ్రియతే హ్యవశో పి సః। జిజ్ఞాసురపి యోగస్య శబ్ద బ్రహ్మాతి వర్తతే॥44॥6॥ శ్రీమద్భగవద్గీత..।ఆత్మ సంయమ యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి వివరిస్తున్నాడు.అర్జునా!ఓ కుంతీపుత్రా!మనకు తీపి ఇష్టమనుకో.ఏమి చేస్తాము?అది ఎక్కడ ఉన్నా కనిపెడతాము.ఒక ముక్క త్రుంచి నోట్లో వేసుకుంటే కానీ ఆ యావ,దుగ్థ తీరదు.ఇక్కడ ఏ కారణం వల్ల నైనా యోగాభ్యాసాన్ని మధ్యలో వదలి పెట్టిన వాడి మనో స్థితి కూడా అలానే ఉంటుంది.జన్మ మారినా ఆశ మారదు.కాబట్టి అతను ఈ జన్మలో కూడా పాత వాసనల ప్రభావం వలన యోగానికే ఆకర్షింప బడతాడు.ఎత్తుకోవడం ఎత్తుకోవడం యుక్త కర్మ ఫలాలను మించి పోతాడు.యోగ సాథనలో ముణిగి పోతాడు. యుక్త కర్మల వలన లాభాలు చెబుతాను.బంధాలలో చిక్కుకోకుండా ఉండడము.పాప పుణ్యాల బేరీజులతో సంబంథాలు లేకపోవడము.మనశ్శాంతితో మసలుకోవడము.మోక్ష ప్రాప్తి.భగవంతునితో అనుసంథానం కావడం.

తత్ర తం బుద్ధి సంయోగం

తత్ర తం బుద్ధి సంయోగం లభతే పౌర్వదైహికమ్। యతతే చ తతో భూయ స్సంసిద్ధౌ కురునందన॥43॥6॥శ్రీమద్భగవద్గీత.....ఆత్మ సంయమ యోగము.. శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ప్రతి చిన్న విషయమూ పూర్వాపరాలతో సహా వివరిస్తున్నాడు.అర్జునా!ఓ కిరీటీ!సగంలోనే ముగింపు పలికిన యోగి తరువాత జన్మ సుకృతమయిన కుటుంబంలో,మంచి వారి మధ్య జరుగుతుందని చెప్పాను కదా!దీనికి కారణం ఏందంటే మనం చేసే మంచి ఎక్కడికీ పోదు.మనం కోరుకోక పోయినా దాని మంచి ఫలితాలు మనకు దక్కుతాయి.అతను తరువాతి జన్మలో అసంపూర్తిగా వదిలేసిన యోగాన్ని సంపూర్ణం చేయాలనుకుంటాడు.దానికి అనువుగా ఉండే పరిస్థితులు భగవంతుడే కల్పిస్తాడు,తన వంతు సహాయంగా.లేకపోతే రెడ్డొచ్చె మొదలొచ్చె లాగ మళ్ళీ మొదటి నుంచీ ప్రారంభించాలి కదా వ్యవహారం అంతా.ఎంతో కొంత పూర్వ జన్మ వాసనలు ఉంటాయి,పరిసరాలు,మనుష్యులు అనుకూలంగా ఉంటాయి.కాబట్టి రెండో ఆలోచన లేకుండా యోగి రంగంలోకి దిగవచ్చు.తను అనుకున్న కార్యాచరణకు శ్రీకారం చుట్టవచ్చు.ఈ జన్మలోనైనా తను అనుకున్నది సాథించి మోక్షం సంప్రాప్తమయ్యేలా విజయం సాథించవచ్చు.