కుతస్త్వా కశ్మల మిదం

శ్రీ భగవానువాచ... కుతస్త్వా కశ్మస మిదం విషమే సముపస్థితమ్। అనార్యజుష్ట మస్వర్గ్య మకీర్తికరమర్జున॥2॥2॥ శ్రీకృష్ణుడికి బాగా అర్థం అయిపోయింది.అర్జునుడు అపరాథనాభావం అనే సుడిగుండంలో సుళ్ళు తిరుగుతున్నాడనీ!అతనిని ఆ సుడిగుండంలోనుంచి లాగి బయటపడవేయడం అంత సులువైన విషయం కాదని.కానీ దేనికైనా ముందర మనం శ్రీకారం చుట్టాలి కదా! అందుకని అర్జునుడితో శ్రీకృష్ణుడు ఇలా ఉపక్రమించాడు. అర్జునా!నీవు ఏమి మాట్లాడుతున్నావో నీకైనా అర్థం అవుతున్నదా?మనం ఎలాంటి విపత్కర పరిస్థితిలో ఉన్నాము?ఇది ఎంతటి విషమ సమయం?ఇప్పుడు మనం మాటలలోకాకుండా చేతలలో సమాథానం చెప్పాల్సిన పరిస్థితి.నువ్వేమో మీనమేషాలు లెక్క పెడుతూ కూర్చున్నావు. నీ భావజాలము ఆర్యుల లక్షణము కాదు.కీర్తిప్రతిష్టలు తెచ్చేది అంతకంటేకాదు.కనీసం మన చర్యలవలన నరకానికి పోకుండా స్వర్గం మెట్లు ఎక్కుదామా అంటే అస్సలే వీలు కాదు.అనార్యలక్షణము,అపకీర్తికరము,అస్వర్గ్యము అనే అన్ని రకాల జాడ్యాలు కలిసిన ఈ దుఃఖం ఇప్పుడు నిన్ను ఎందుకు ఆవరించింది?