అసంయతాత్మనా యోగో

అసంయతాత్మనా యోగో దుష్ప్రాప ఇతి మే మతిః। పశ్యాత్మనా తు యతతా శక్యోఽవాప్తు ముపాయతః॥36॥6॥శ్రీమద్భగవద్గీత...ఆత్మ సంయమ యోగము... శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఓపికగా చెబుతున్నాడు..।మనిషికి ఏమి కావాలి?అని.అర్జునా!ఓ పార్థా!నేను ఒకటి చెబుతాను,విను.పిల్లవాడు తుంటరిగా ఉంటాడు.చెప్పిన మాట వినడు.తల్లి దండ్రులు వాడు అంతే అని గాలికి వదిలేస్తారా?వదిలెయ్యరు కదా!నయానో,భయానో వాడిని మంచి దారిలో పెడతారు కదా!ఇక్కడ కూడా అంతే!మనసు చంచలమయినది.నిజమే!అందుకని కళ్ళాలు వేయకుండా వదిలేస్తామా?దాని వల్ల నష్టం మనకే అని తెలిసి అదుపూ ఆజ్ఞా లేకుండా గాలికి వదిలేస్తామా?మనసు పై నిగ్రహం ఉంచుకోలేని వాడు యోగసాథన చేయలేడు.దానికి ఎలాంటి దగ్గర మార్గాలు లేవు.మనో నిగ్రహం సాథించామంటే ఏదో ఒక ఉపాయం దొరుకుతుంది యోగసాథనకూ,అలాగే యోగసిద్ధికీ.